vorige

20 juli 2008, Rijden naar Bishkek en wandelen in de Konorchek Canyon

volgende
Ik ben vroeg wakker en ga voor het ontbijt nog even op het strand kijken. De plaatselijk bevolking komt net terug van hun bad. Het is nogal bewolkt waardoor de zon moeite heeft om er doorheen te komen. Als we een zuivelrijk ontbijt op hebben stappen we weer in de truck en rijden richting Bishkek. Zo'n drie uur rijden stoppen we bij de Konorchek Canyon. Dit is een droge rivierbedding die zijn weg zoekt door een stel rode bergen. Hier en daar moeten we een klein stukje omhoog klauteren. Maar wat me verbaasd is dat de rivier regelmatig een haarspeldbocht maakt en wij zo heen en weer lopen om langzaam om hoog te gaan. Aan het eind van de kloof komen we uit op een grote vlakte die door rode rotsen wordt omgeven. Hier gaan we even lunchen. Samen met Pauline, Senja en Valentijn loop ik nog even het labyrint in, terwijl de rest al weer terug loopt. Zo heel erg labyrint-achtig is het nu ook weer niet, maar als we iets omhoog klimmen hebben wel een heel mooi uitzicht over dit gebied. Daarna gaan we de rest achterna en weer terug naar de truck.
Dan is het nog ruim twee uur rijden voor we weer bij Bishkek zijn. Alex zet ons af bij hotel Alpinist. Als we ons daar aan de balie melden hebben ze voor ons geen reservering staan. We kunnen Horizon Travel niet bereiken, maar gelukkig heeft Valentijn net het mobiele nummer van Senja gevraagd. Senja kan wel zijn baas bereiken en krijgt dan te horen dat ze voor ons kamers in het Issyk-Kul hotel hebben gereserveerd, maar even vergeten waren omdat aan hem (en ons) door te geven. Even later staat de truck weer voor de deur en worden we 5 km buiten Bishkek in een oud Russisch congreshotel gestopt. Ook dit hotel heeft zijn beste tijd gehad. Van de zes verdiepingen met kamers worden er nu misschien twee gebruikt, en dan ook nog maar een van de twee vleugels. Maar goed we hebben een bed, en kunnen ons weer douchen. Eten in het hotel kan niet, maar gelukkig ligt er iets verderop een soort educatiepark waar ook gegeten kan worden. Valentijn gaat vast een "tafeltje" reserveren. Er wordt hem geadviseerd om ook vast te bestellen omdat het anders wel anderhalf uur kan duren voor we te eten krijgen. De prijs wordt hier in kilo's berekend, of je dus ook maar in kilo's wilt bestellen. Gelukkig weet de dame die de bestelling opneemt heel goed porties in kilo's om te rekenen, zodat er toch nog redelijk normaal besteld kan worden.
Als we om zeven uur komen worden we naar een klein open huisje geleid. Hier gaan we aan tafel, en worden de bestelde gerechten in een redelijke volgorde en tempo geserveerd. Er komen nog twee kirgizische muzikanten langs die een paar liedjes voor ons spelen en zingen.
Rijden 85,9 en 138 km Lopen 9,3 km

Grotere kaart weergeven
Hele lange panoramafoto van de bergen aan de zuidkant van het meer Om tien voor zeven hebben de bewonders al een duik genomen, plunderd een ezel de vuilnisbak en scharrelen er kalkoenen rond en probeert de zon door te breken
De een of andere Kazachstaan had hier een kasteel en een paalwoning gebouwd Het "kasteel"
Perzikken In de perzikboom bij ons guesthouse
De truck van binnen Straatstalletje waar met de handgedraaide zuivel ballen lagen, erg geschikt voor als je darmklachten wilt krijgen
We lopen de Konorechek canyon in En stijgen langzaam over de droge rivierbedding
Wat een kleuren zitten er in die berg Ik die de vorige foto maakt (foto Ingrid of Martijn)
Hier moeten we even klimmen en dan weer verder lopen
Wel mooi die rode rotsen We komen uit op een vlakte
Vreemd dat het zo rood is Ziet er mooi uit die rotsten
Daar zaten we te lunchen Twin rocks
Overzicht over het labyrint We eten in het recreatiepark
Ze komen wat echte kirgizische liedjes voor ons zingen/spelen als we de lift uit stappen staan deze gedateerde stoelen op ons te wachten