vorige

17 juli 2008, Zesde dag van de tweede trekking

volgende
Na de lange tocht van gisteren hebben we vandaag ook weer een lang stuk voor de boeg. Maar gelukkig wel omlaag, en lekker geleidelijk. Het lopen gaat bijna vanzelf. En dan lopen we ook nog door een heel mooi dal, lekker zonnetje, beetje wind waardoor het niet te warm wordt. De paarden hebben ons nog niet eens ingehaald als we stoppen om te lunchen. Ik vind het nog een beetje erg vroeg, maar goed. Voor de lunch klaar is zijn we toch wel weer een half uur verder.Als we na de lunch opnieuw ingehaald worden door de paarden probeer ik ze bij te houden. Dat lukt best wel gemakkelijk. Zelfs als zij een stuk afsnijden langs de rivier en ik de weg blijf volgen loop ik op ze in. We lopen een stukje gelijk op, maar dan laat ik ze toch maar alleen verder lopen en wacht op de anderen.
Als onze tentjes staan, verken ik de buurt een beetje en beklim de helling naast ons kamp. Daarboven heb je niet alleen een mooi uitzicht, ik zie ook een stel apollovlinders. Door de wind dwarrelen ze meer rond dan dat ze vliegen, waarschinlijk blijven ze daarom ook lekker op de grond zitten.
Voor het avondeten heeft Olga vers brood gebakken. Het brood dat we al een week bij ons hebben, wordt wel wat oud en er schijnt wat schimmel op sommige broden gezien te zijn. Van gerezen brooddeeg wordt een dikke platte schijf gerold, zo groot als de koekenpan. In de koekenpan ligt een behoorlijke laag olie, waarin het deeg gebakken of misschien moet je zeggen gefrituurd wordt. Als de onderkant bruin is wordt het brood omgedraaid tot die kant ook bruin is. Door de olie wordt het brood wat vet, waardoor het wat weg heeft van oliebollen zonder de rozijnen. Maar ik vind het wel lekker.
Valentijn is helemaal is de ban van de kampvuurtjes en heeft voor vanavond ook al hout gesprokkeld. Volgens senja mogen we geen vuurtje maken, maar later mag er toch een klein vuurtje komen. Vlak voor het vuur aangestoken gaat worden, begint het te regenen en vluchten we allemaal onze tenten in. Een half uurtje later is het dan toch droog, en wordt het vuur alsnog aangestoken. Senja wil graag Vader Jacob leren, en wij willen ook wel een russisch liedje leren zingen. Senja leert ons het refrein van dit liedje. Echt makkelijk is het niet, maar het gaat wel een beetje.
Als alleen nog de hoofdpaardenman, Senja, Valentijn, Pauline en ik bij het vuur zitten, haalt Senja wat aardappels en een ui die in de gloeiende houtskool gaan. Het duurt even en na een aantal keren testen en terug leggen zijn dan de aardappels gaar. De buitenkant is helemaal verbrand, maar als je de aardappel dan open breekt den heb je een lekker hapje. De ui is in zijn eigen vocht gaar gekookt, en smaakt lekker zoet. Na deze extra maaltijd is het tijd om onze slaapzak op te zoeken.
Lopen 21,4 km

Grotere kaart weergeven
Het is weer een stralende dag We lopen langs de rivier
Door een mooi stuk KirgiziŽ Kijk hier heb je al weer grote naaldbomen
Cor Pauline
Valentijn Ingrid en Martijn
Anna Christiaan
Twee marmotten Filmpje van dit mooie dal
De rivier neemt ons steeds verder mee omlaag De paardenmannen halen ons langzaam in
Paard en wagen komt ons achterop Ik heb de paarden een hele tijd bijgehouden, maar wacht nu even op de rest
Bij het kamp hebben we zicht... ...op dit Zwiters aandoende plaatje
Vanaf de helling uitzicht op ons kamp Op de helling zie ik ook een aantal Apollovlinders
Dacht dat het niet mogelijk was om een punt te vinden waar de naaldboom voor de besneeuwde bergen staat, maar het kan toch