vorige

16 juli 2008, Extra dagtocht naar de pas

volgende
We trekken vandaag niet verder, maar we lopen een zijdal in. Het heeft vannacht veel geregend, in mijn slaapzak had ik zoiets van als het niet droog is ga ik niet mee ik heb geen zin om een hele dag nat te regenen. Maar het is droog en dus ga ik mee. Cor maakt er een rustdag van en zo gaan we met z'n achten op stap. Eerst weer de rivier over en dan de berg op. We zijn nog niet zo heel ver of er komt een bui over. Even baal ik dat ik meegegaan ben. Maar dan wordt het droog, en dat blijft het de rest van de dag. Doordat we de wind tegen hebben horen en ruiken de marmotten en dassen ons niet aankomen. Zodoende zie ik er vandaag een heel stel. Als we een heuveltje over komen, ligt opeens het eerste meer voor ons. Nou ja meer onder ons, want het ligt wel een metertje of 100 lager. We vervolgen onze weg en klim naar het tweede meer. Als we even een verdiende pauze inlassen zien we ook nog een hamstertje in het struikgewas. Net als bij het eerste meer duikt ook opeens het tweede meer op dat verscholen ligt achter een wal. Hier houden Anna, Christiaan, Ingrid en Martijn het voor gezien, en gaan we met z'n vieren verder naar de pas.
Deze pas werd in de sovjettijd ook nog met de auto gedaan, maar door dat er geen onderhoud meer aan de weg wordt gedaan, ligt het pad nu vol met rotsblokken. Eerst omlaag naar het meer en dan nog zo'n 350 meter omhoog. En ondanks dat we wel wat gewend zijn de laatste tijd blijft het toch een stevige klim. Maar die wordt dan wel beloond door een mooi beeld van een vallei die wordt afgesloten door een stel besneeuwde bergtoppen. We klimmen een klein bultje op, zodat we uitzicht hebben op het meer en iets verder de vallei in kunnen kijken. Zouden we niet nog een stukje verder de vallei in kunnen lopen? We besluiten het te proberen. Senja, Pauline en ik verbergen onze rugzak (voor het geval er een dief langs komt??) achter een grote rots en we lopen het dal in. Erg ver komen we niet want er stroomt een brede rivier met een eilandje in het midden. Tot aan het eilandje is er een redelijk goede brug, maar daarna is er niks meer. En zo zijn we een kwartiertje later alweer terug bij onze rugzakken, en gaan we afdalen. De afdaling gaat voorspoedig, de wind in het dal is gedraaid, en zo zien we op de berghelling aan de andere kant van het dal een stel marmotten lopen. Het is vandaag wel de meest dier-rijke tocht. Bij de rivier aangekomen, besluit ik gezien de kilometers die al in de benen zitten de sprong niet te wagen en door het water te waden. Nu is het nog een halve kilometer tot het kamp. Achteraf ben ik toch blij dat ik niet in het kamp gebleven ben. De paardenmannen hebben zich vandaag vermaakt met het verzamelen van brandhout, er ligt een hele stapel te wachten tot het donker wordt.
Lopen 19,4 km

Grotere kaart weergeven
Er is vannacht weer de nodige regen en (bovenop de berg) sneeuw gevallen Bergen met een dunlaagje poedersuiker
Pauline als eerste door de rivier Dan Ingrid
En tenslotte Anna Achter dat heuveltje in het dal ligt het eerste meertje
We zijn het eerste meertje alweer voorbij Nogmaals
Het tweede meer, aan de achterkant gaan we omhoog naar de pas Volgens mij is het een marmot, of is het toch een das?
Dit riviertje kruist ons pad Maar er is hier wel een (heel oud) bruggetje
Ruige bergen hebben ze hier wel Ben je eindelijk boven krijg je dit uitzicht als beloning
We zijn boven op de pas 3676 meter
Senja voor het tweede meer Kijk even in het rond met dit filmpje
We zijn nog iets verder het dal ingelopen Maar dat loopt dood, door gebrek aan een brug
Dat ruige is ook wel mooi na al die grasbegroeide bergen Kijk twee Kirgizische Dassen
Hier nog één En hier lopen er ook nog twee
Ook vandaag een kampvuur De vlammen laaien hoog op
Niet te dichtbij gaan staan want dat is erg warm Het vuurtje wordt al iets kleiner
Zeker net weer wat nieuwe takken op het vuur gegooid