vorige

14 juli 2008, Vierde dag van de tweede trekking

volgende
De onderkant van de tent is nog behoorlijk nat, maar voor de rest weinig last meer van de regenbui van gistermiddag. We volgend de weg een stukje verder, en bij een boerderij in de bocht van de weg gaan we omhoog de bergen in. Het gaat een stuk steil omhoog tot we de rivier moeten oversteken. Hier is het even wachten tot de paarden er zijn zodat de paardenmannen kunnen helpen bij het oversteken van deze wilde rivier. Ondertussen probeert Valentijn alvast of hij kan oversteken en dat lukt best (zonder rugzak). De paardenmannnen stappen op hun paard en leiden ze zo naar de overkant. Valentijn denkt iets hogerop makkelijker de rivier over te kunnen steken, maar het is daar toch dieper dan verwacht. Dus toch maar op dezelfde plaats als waar de paarden overgestoken zijn. Als we allemaal aan de overkant zijn en de voeten weer droog gaat het verder bergop langs de rivier. Via smalle paadjes komen we tenslotte bij een kleine vallei met delta. De paarden staan al weer te grazen en het kleed ligt al op de grond, het wachten is nog tot de salade klaar is. Ondertussen worden we in de gaten gehouden door een kudde paarden, en komt een koe met haar kinderen eens kijken wie er nu eigenlijk op haar stukje grasveld is gaan zitten. Dat komt zomaar aangelopen, en gaat dan op het lekkerste gras zitten. Het is dat de kleine erbij is maar anders... Als we na de lunch nog maar net onderweg zijn begint het te regenen, snel de regenjas aan. Senja rolt het zeil uit, en allemaal staan we er onder te wachten tot het droog wordt. Helemaal droog is het nog niet, maar het ergste is voorbij als we verder lopen. Nu komt er weer een steil stuk richting de pas. Boven moet je een mooi uitzicht hebben, maar halverwege begint het te sneeuwen en hagelen. Is het eerst nog zachtjes, hoe hoger we komen hoe erger het wordt. Van dat mooie uitzicht op bijna 3800 meter blijft niet veel meer over dan een kleine honderd meter zicht. Iets voorbij de pas gaat het al minder hard regenen en even later stopt het er zelfs mee. Langs het pad ligt een veulen voor wie deze sneeuwbui iets te veel geweest is. Onze tent kunnen we in de zon opzetten en net op het moment dat je denkt wat zal ik eens gaan doen, komen er weer een stel donkere wolken aan. De tent in is dan de beste optie, en terwijl de tent deze keer wel blijft staan, valt er een klein laagje sneeuw/hagel. Bij gebrek aan een truck eten we vanavond in de kooktent, gelukkig zijn we met zo'n klein groepje dat het ook past.
Lopen 12,0 km

Grotere kaart weergeven
Oeps, die tent paste niet meer in de draagzak Senja kijkt even hoe we gaan lopen
Daar was ons kamp Even stevig klimmen over die stenen
Deze rivier moeten we zo over De paarden worden even extra aangespoord en dan lopen ze zo naar de overkant
Valentijn ook, maar hier is het toch dieper als waar de paarden overstaken Ik mag bijna de wilde rivier oversteken (foto van Anna)
De paarden gaan weer verder En wij er ook
Op de berg aan het eind van het dal zie je de brede goudmijn-weg liggen Het is weer bijna 11 uur, dus even wachten tot we kunnen gaan lunchen
We hebben wel iets om naar te kijken, paarden op het land Paarden in het water
Nieuwschierige koe met kalf En haar oudere dochter
Hadden we nog niet gehad, natte sneeuw/hagel Edelweiss bedekt met een laagje hagel
We zijn boven op de pas (3782 m), gelukkig wachtte de paardenman op ons Maar 250 meter lager is er geen sneeuw te bekennen en kunnen we onze tent opzetten
Nou ja, toen we onze tent gingen opzetten dan De bergen zijn wel meteen weer een stuk witter