vorige

05 juli 2008, Over de Tor-Ashuu pas

volgende
Met een andere truck (lijkt best wel op de vorige hoor, kan alleen iets sneller rijden) gaan we vandaag op weg naar ons eerste kamp. Omdat we met zo'n klein groepje zijn, kan al onze bagage gewoon in de truck en hoeft er bijna niks op het dak. Na een tijdje rijden wordt er in een dorpje nog wat boodschappen gedaan, en kunnen wij even onze benen strekken. Dan gaat de reis weer verder naar de Tor-Ashuu pas. Deze pas heeft nog niet zo heel erg lang een hele mooie brede weg. Hier zou China en Kazachstan mee betaald hebben om zo het vrachtverkeer tussen deze landen te optimaliseren. Maar het blijft een uitdaging, langs de weg staan de nodige (oude) Kirgizische vrachtwagentjes die het begeven hebben. De chauffeurs hebben de kappotte onderdelen al onder hun wagen uitgehaald, maar moeten nu waarschijnlijk wachten tot er iemand met een reserve onderdeel komt. Bij de top aangekomen, moeten we wachten, want vrachtwagens kunnen elkaar in de tunnel niet passeren. Geeft niks hoor, kunnen wij even kijken wat daar nu weer voor geschut staat. Het schijnt niet gebruikte worden om de vijand tegen te houden, maar om 's winters sneeuw van de bergen te schieten en zo lawines te voorkomen. Aan de andere kant van de tunnel houden we ook nog even een stop. we zijn nu op het hoogste punt van de pas, en hebben een mooi uitzicht over het vlakke (gras)land onder ons. Onder aan de pas slaan we linksaf, en stoppen daar even voor de lunch.
We vervolgen onze weg langs een rivier waar volgens Pauline en mij ook wel op geraft zou kunnen worden. Bij een klein zijstroompje houden we halt. De waterbussen moeten gevuld worden met water anders hebben we vanavond geen water, om te koken en voor morgen om in onze veldflessen te doen(na gekookt te zijn). Tegen het eind van de middag zoeken we een vlak stukje op in de bocht van de rivier. Hierzetten we voor het eerst onze tentjes op. Het water is koud, maar een duik gaat nog net. Olga kookt voor ons een lekkere maaltijd voor ons. Waarna we nog even wat rondlopen en een kampvuurtje maken. Niet zo hoog als de buren, en ook niet al te lang, want de slaap krijgt ons toch wel te pakken.
Rijden 228 km

Grotere kaart weergeven
We stoppen even in dit dorpje voor wat boodschappen Wand- en vloer-kleden hebben ze hier genoeg
Iets verderop, stalletjes die allemaal drinken verkopen Koeien op de weg
We zijn boven aan de pas Dit schiettuig wordt gebruikt om lawines naar beneden te schieten
Het is wachten tot we door de tunnel kunnen Aan de andere kant van de tunnel hebben we uitzicht over een grote vlakte
Cor en Christiaan kijken waar we heen gaan Oud monument bij splitsing van de wegen, de communistische leuzen zijn overgeschilderd
Het landschap ziet paars van de bloemmetjes Een oude lemen yurt met houten afdakje
Ingrid houd haar hand in de afdruk van de man die de steen voor de yurt hierheen gedragen heeft Deze steen is hier ter nagedachtenis geplaatst door de zoon van de vrouw die hier woonde
De truck en Senja wachten op ons Even een stop om water in te slaan
Deze rivier volgen we al een tijdje en hier zou je goed kunnen raften Senja schept water in onze waterbussen
In het wild groeiende weed... ... staat gewoon op onze kampeerplaats
en deze rivier stroomt er langs Bijzonder toch.